آسانسور در سازه

آسانسور در سازه

اتصال آسانسور به سازه:

سازه آسانسور تنها از یک وجه به سازه اصلی متصل است.برای طراحی اتصالات آسانسور جدولی داریم که مثلاً میگه اگه ظرفیت آسانسور ما 6یا 8 نفره هست از چه نبشی ، از چه ریل راهنمایی ، از چه براکتی و … استفاده کنیم.در مورد نحوه اتصال : بصورت عمومی در ساختمان های بتنی با قرار دادن (plate) تویتیر یا هر جایی که قابلیت اتصال داره بوسیله شاخک هایی نبشی های آسانسور رو به اونها جوش می کنند .نبشی فقط نقش ریل دارد و باربر نیست.سازه آسانسور به مهاربند نیاز ندارد یک دیافراگم داریم با باری محوری که توسط کابل تحمل میشود و به تیر های دور باکس واقع در خرپشته وارد میشود.

معمولا از مدل سازی اثر آسانسور در (etabs)صرف نظر میشود .چون سازه آسانسور کاملا جدا از سازه     می باشد، بهتر است فنداسیون آن نیز بصورت جداگانه طراحی شود. 

چاله آسانسور باید درتمامی موارد تعبیه گردد و در طراحی پی باید محل چاله آسانسور در نظر گرفته شود.

نحوه انتقال بار آسانسور:

در عمل نیروی آسانسور بین تیر هایی که در اطراف داکت قرار داده میشوند و شاستی آسانسور هم به این تیر ها متصل می گردد منتقل می گردد اما از لحاظ فنی در اطاقک آسانسور تکیه گاه هایی که در اطراف حفره آسانسور قراردارند و نیروی وزن اطاقک به این تکیه گاه ها وارد می شود نیروی کلی را تحمل مینمایند آسانسورهای معمولی ازچهار عدد نبشی برای دور باکس آسانسور استفاده میشود. این نبشی ها در تراز طبقات بهتیرهای سقف مهار میگردند.

 

نحوه مدل کردن چاله آسانسور در SAFE:

چاله آسانسور در نرم افزار Safe تنها یه صورت یک بازشو تعریف شده و با توجه به سادگی طراحی دستی آن امکان پذیر است. همچنین در پی های گسترده با تنظیمات در بخش Detailing می توان آرماتورهای گوشه های باز شو را مطابق آیین نامه به دست آورد .چون نرم افزار SAFE قادر به طراحی در حالتی که در پی اختلاف تراز وجود دارد، نیست و سطح را در یک تراز در نظر می گیرد…

شاید بهترین راه طراحی دستی چاله آسانسور باشد، ولی چون چاله آسانسور ابعاد کوچکی دارد می توان عملکرد آن را با پی یکنواخت در نظر گرفت و پی را کلا در یک تراز طراحی کرد….اگر ابعاد چاله آسانسور بزرگ باشد به صورتی که عملکرد آن مجزا از پی باشد می توان چاله را به صورت یک پی مجزا در نرم افزار مدل و طراحی کرد

تصویر زیر شماتیک کلی روند آنالیز طراحی آسانسور را نشان می دهد :

مقادیر وردی سیستم شامل موارد زیر می باشد :

1- نوع ساختمان (مسکونی، تجاری،‌بیمارستانی، مدرسه و غیره)
2- تعداد کل طبقات
3- تعداد طبقات جمعیت دار
4- اگر واحد غیر مسکونی است تعداد اتاق ها در هر واحد و تعداد واحدهای هر طبقه و در غیر اینصورت مساحت مفید هر طبقه
5- جمعیت هر طبقه
6- کل تراول (‌طول مسیر حرکت آسانسور)
7- ارتفاع طبقات
8- در صورت خاص بودن ساختمان (مهد کودک، خانه سالمندان، معلولین و …)

پس از کسب اطلاعات بالا پردازش های زیر می بایست بر روی آنها و یا جداگانه انجام پذیرد :

1- تعیین جمعیت کل

 2- تعیین جمعیت در زمان ترافیک

3- زمان انتظار برای دریافت سرویس (Interval)

4- زمان یک سفر کامل Round Trip Time

 

پارامترهای مهم مؤثر در محاسبه زمان یک سفر کامل:

– زمان های پیاده و سوار شدن
– زمان های پرش

خر وجی های زیر پس از پردازش :

تعداد آسانسور

سرعت آسانسور

ظرفیت آسانسور

نوع کنترل:

– گروهی و تعداد آن

– مجزا

 

پس از آنالیز های بالا طراحی آسانسور در سه مرحله انجام می پذیرد استاندارد مورد نظر در طراحی: EN81 می باشد)

 

پس از آنالیز ترافیک و بررسی محدودیت های ابعادی که بر اساس اطلاعات اولیه آن از طریق بازدید از محل و یا نقشه های ابعادی و مشاوره با کارفرما امر طراحی آسانسور صورت       می گیرد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *